بیست و یک

شنبه هفته قبل تولدم بود... بیست و شیش سالم شد به همین سادگی... ۹ماهم از عروسیمون میگذره... و من هر روز یه چالش جدید تو زندگی با اقای الف دارم... فردای تولدم...پای چشمم کبود شد... سر هیچ و پوچ... هنوز جاش هست... داره کمرنگ تر میشه... ولی جاش رو دلم... همیشه پر رنگه...! حس خوبی ندارم... احساس میکنمدارم کممیارم... و این منو میترسونه...!!! از بچگیم..... از وقتی یادم میاد.... همیشه تو زندگیم یه مشکل